Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Νέα Μαγνησία

ογ΄

Νέα Μαγνησία

Δεντράκι μου παράμορφο ποῦθε γενοκρατιέσαι;
-Κύρης μου μέγας πλάτανος, στοῦ Ἄσιου τὸ λειβάδι
πού ’χε χιλιάδες τὰ ῥιζά, παραμυριάδες φύλλα.
Κ’ ἦρθαν οἱ χαλεποὶ καιροί, μῆνες καὶ χρόνοι μαῦροι,
καὶ καταγῆς τὸν πλάγιασε τζεκούρι λυσσιασμένο.
Μὰ φύσηξε τοῦ πέλαγου τὸ δροσερὸν ἀγέρι,
σποράκι μὲ ταξίδεψε στ’ ἀντικρυνὸ περγιάλι.
Καὶ δέχθη με ἡ μάνα μου, ἡ χώρα τοῦ Ἀλεξάνδρου,
κ’ ἐφύτρωσα κ’ ἐρίζωσα...