Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2011

Τὸ τραγούδιν τοῦ Φιλῆ


Τ τραγούδιν το Φιλ

ξα΄

«Φιλῆ, ατο πο κάθεσαι κι’ λημερς νεγνώθεις,
πές μας σν τί στοχάζεσαι κι’ ες τ μυαλό σου κλώθεις,
στέκεις τς τάβλας μακρι κα το πιοτο λάργα,
κι’ οτε τν λύραν κρούεις την ν παίξς τν συντρόφων;»
«Πιάσε τν λύραν, βρ Φιλ, ν γλυκοτραγουδίσς,
μ’ γάπες, πάθια κι’ ντρειγις τ νο μας ν γιομίσς».
«ητς ητόπουλα γενν, ληοντάρια κάμει ληόντας,
κι’ ’π βασιλικ γενη κάμει τ’ ρχοντοπαίδια.
μοια κα Δημάρατος, Κορίνθιος, Βακχιάδης,
διωγμένος σήκωσε παννι π’ τν γλυκει πατρίδα
κι’ ραξε μς στος Τυῤῥηνος κα βασιληάς των γίνη.
Κι’ ξιώθ’ γιν πο κράτησε τν άβδο στος Λατίνους...»