Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

Οἱ δύναμες τῆς Κύπριδας


ρ΄

 Οἱ δύναμες τῆς Κύπριδας

Ἐπέρασ’ ὥρα μιά, κυλῆσαν τρεῖς καὶ πέντε,
ἐδιάβησαν κι ὀχτὼ κι ὁ πελαργὸς στ’ ἀγνάντι,
μὲ τὴ ματιὰν ὑγρή, τὸ ταίριν του ἀνιμένει.
Στὸ τρίστρατο φωνὲς καὶ συντυχιὰ μεγάλη,
κ’ ἕνας τὸν ἄλλον λέει: «Τί τάχα νὰ συμβαίνει;»
«Στὸ σύρμα πελαργὸς ἐμπλέχτηκεν καὶ κάη».

Τώρα στὸ βιόν σου, πελαργέ, παντέρμος θ’ ἀπομένεις,
ἀντὶς γι’ ἀγάπην πού ’χασες, ἀγάπην δὲν λαβαίνεις.
Μὰ εἰς τὴν λαλιὰ τῶν πελαργῶν ἀγαπημένον σ’ εἶπαν,
κι ἅπλωσαν κ’ ἐσκεπάσαν σε φτεροῦγες λατρεμένες,
καὶ νεφελορωτόπαιξες κ’ ἔχεις τα νὰ θυμᾶσαι,
κι ὅσον στὰ οὐράνια φτερουγᾶς οἱ θύμησες βαστοῦν σε.
Κ’ εἶναι πολλὲς οἱ δύναμες ποὺ ἡ Κύπριδα χαρίζει,
τῶν πόνων ἁψηλότερα κι ἀλάργα τῶν θανάτων.