Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

Ἀστερία


στερία

Ϟγ΄

ξέβην π’ τ καπηλειν πολλ κρασοπιωμένος
κι’ ες τ στεν τ’ ντικρυν πανώρηα σμείγω ταίρα.
«λ’ στερία μετ μέ, γι ν κλινογερθομε,
ν ρωτοπολεμήσουμε ς ν ξημερωθομε».
«πόψε ς φιλιώνουμε κι’ αριον μέραν εναι.
Κι’ πλειν τρανς πολεμιστς σν πι κα σν μεθύσ
ωτ σε, κύρη, δύνεται ν ρωτοκονταρίσ