Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

Βλέμμα ἀνθρωπινὸ

πη΄

Βλέμμα ἀνθρωπινὸ

Μεσοδρομὶς κεῖται σκυλίν, τὸ γαῖμα του λιμνάζει,
τινάζει τὸ κορμάκιν του, ψυχούλα του ῥαγίζει.
Ἐψὲς θαρρῶ πὼς τό ’χα δεῖ, προψὲς τό ’χα ἀντικρύσει
σὲ πόρτα ὀμπρὸς κ’ ἐγάβγιζε, σ’ αὐλόθυρα κ’ ἐπήδα.
Παιδόπουλον παράβγαινε καὶ τὴν οὐρὰ κουνοῦσε,
κ' εἶχ' ἕνα βλέμμ' ἀνθρωπινὸ καὶ εἰς τὴν ψυχὴ μιλοῦσε.