Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

Βλέμμα ἀνθρωπινὸ


Βλέμμα νθρωπιν

πη΄

Μεσοδρομς κεται σκυλίν, τ γαμα του λιμνάζει,
τινάζει τ κορμάκιν του, ψυχολα του αγίζει.
ψς θαῤῥῶ πς τό ’χα δε, προψς τό ’χα ντικρύσει
σ πόρτα μπρς κι’ γάβγιζε, σ’ αλόθυρα κι’ πήδα.
Παιδόπουλον παράβγαινε κα τν ορ κουνοσε,
κι’ εχ’ να βλέμμ’ νθρωπιν κα ες τν ψυχ μιλοσε.