Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

Εἰς Ἁλικαρνασσὸν

οθ΄

Εἰς Ἁλικαρνασσὸν

Δυὸ παλληκάρια Μακεδνοὶ κ' οἱ δυὸ κρασοπιωμένοι,
παινεύονται, καυχήζονται, γιὰ τὴν ἀντρειὰ μαλώνουν,
κι ἀπ' τὰ πολυπαινέματα φιλότιμο τοὺς παίρνει.
Βαστοῦν κοντάρια πὸ κρανιάν, ἀγκυλωτὰ δοξάρια,
μονάχοι στὰ τειχιὰ κινοῦν τὸ κάστρο νὰ πατήσουν.
Τοὺς θρασεμένους σφάζουσιν καὶ τοὺς δειλοὺς σαϊτεύουν,
βιγλίζουν κ' οἱ ἀποδέλοιποι, συντρέχουν στὸ κατόπι...
κι ἀπὸ τ' ὀλίγον ἔθρεψε φόνος τρανὸς κι ἀπάλη,
κι ἀπὸ τὰ λόγιαν ἔλειψεν ἡ πόλις γιὰ νὰ πέσει!
Ἄρη καὶ Διόνυσον ὁμοῦ σὰν ποιός νὰ καρτερέσει;