Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

Μέγας ἐπιτάφιος

πδ΄

Μέγας ἐπιτάφιος

Ἀλέξανδρος ψυχομαχᾶ κάτω στὴν Βαβυλώνα
κ' οἱ φίλοι γιὰ στερνὴ φορὰν ἦρθαν νὰ τόνε δοῦσι,
κι ὅλοι καλὰ τὸ νιώσανε, δὲν εἶναι γιὰ νὰ ζήσει.
Γεῖς τῶν συντρόφων θάρρεψεν καὶ τὸν νεκρὸ ῥωτάει.
«Ἀντίς σου ἀξὸν νὰ κυβερνᾶ τοῦ κόσμου τὸ καράβι,
Ἀλέξανδρε, ποιόν βούλεσαι κι ἂν λάχει κι ἀποθάνεις;»
«Φίλοι, τὸν δυνατότερον κι ἂν λάχει κι ἀποθάνω».
Καὶ πάλε δὲν ὁμίλησεν, πάλε μεταμιλεῖ τους.
«Βλέπω σπαθιὰ νὰ σέρνονται, μαχαίρι' ἀκονισμένα,
καὶ μέγας ἐπιτάφιος θέλει στηθεῖ γιὰ μένα».