Σάββατο, 29 Ιανουαρίου 2011

Κόρον δ' οὐχ εὗρον ὀπωπῆς


Κόρον δ' οχ ερον πωπς

α΄

Κάποια πανώρηα λυγερ
τν λιον γαποσε·
στ περιγιάλι γδύθηκεν, λυσε τ μαλλιά της,
πλαγιάζει, φανερώνει του τ ποθοθέλγητρά της.
Στάχυ ξανθ χρυσάφιζε τ χνούδι στ κορμί της,
κι’ λιος δν χόρταινε τν κόρη ν βιγλίζ,
κι’ φέγγασιν ο κτνες του λαμπρύτερ' π' τ πρτα.