Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Εἷς οὐρανὸς




Εἷς ορανς

ρϞϚ΄

«Δι τατα οτε δύο οτ’ πείρους ποίησεν ποιν
κόσμους, λλ’ ες δε μονογενς ορανς γεγονς
στι τε κα τ’ σται».
Πλάτων

βαρδιάτωρ προσπερν, νύχτα, στος προμαχνας,
τὸν κόσμον συλλογίζεται κι’ ναμετρ τν πλάσιν,
ν ες πυργώθη ορανός, ν μι ποιήθη κτίσις,
τάχα πλθος σύμπαντα θεμέλιωσεν πλάστης.
Τὰ βήματά του προχωρον κα φτερουγίζει νος του,
τοὺς στοχασμος γεωμετρε, τν λόγον καστροχτίζει,
μὲ δυναμάρια τν κρατε, τ’ στρα θωρε κα λέγει.
«Θεὸς ν ργον στοχασθῇ μία φορ στοχάσθη,
σὰν τ ναστοχάζεται ριστος δν λογιέται.
ν λάβ’ εκόνα τ ργον του τν αυτο θ λάβ,
ν λάβ λλην, πλν αυτο, ριστος δν λογιέται.
π θεο πο καμωθ καλς κι’ παξ καμώθη,
κι’ ἀν ξανακαμώνεται ριστος δν λογιέται.
ν κόσμον τάξ θες τ’ λον θέλει κοσμήσει,
εἰς κόσμους χώρια ν μεριστ ριστος δν λογιέται.
ν θες νι θες κα ριστος λογιέται,
τὸ πν καμε δεύτερον θεν γεγεννημένον.
θεν, στέρια μου χρυσ πο σς συντυχαίνω,
εἷς πυργώθη ορανός, μι ἐποιήθη κτίσις,
π το πλάστου κόσμος ες κα παξ γεννήθη,
μήτε ποτὲ θὰ χαλαστῇ κι’ ἐν δόξῃ ἀεὶ θ’ αὐγάζῃ».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου