Σάββατο, 14 Μαΐου 2016

Ὁ ἀποστάτης λόγος

ρξα΄

Ὁ ἀποστάτης λόγος

«Ἐπέστη ὁ καιρὸς τῆς αὐτολατρείας
καὶ πᾶσαι αἱ ἄλλαι θρησκεῖαι κατηργήθησαν».
Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Ἀπάνω εἰς μάρμαρα λευκά, ὅπ’ ἀντιφέγγει ἡ μέρα,
ὁ μέλας ὄφις χύνεται, γεύεται τὸν ἀέρα.
Ποῦ στράφτει ὁλόγδυμνο σπαθί; Ποῦ σύρει ὁ δὲν φοβᾶται;
Ὀρθότριχοι θαυμάζετε, σκυφτοὶ λοξοθωρᾶτε.
Παραμερίζετε, περνᾷ, τὴν κεφαλή του ὀρθώνει,
σφυρῶντα, εἰς τὸ πηγάδι σας τὸ ὕδωρ φαρμακώνει.
Κι’ ὁ πίνων κύπελλον μεθᾷ, σύγκορμος φλογοκαίγει,
καθρέπτης ὁ οἶκος τοῦ θεοῦ ποὺ ὀμόνει καὶ λατρεύει.
Γκρεμᾷ ἀπ’ τὸ βάθρον ἡ Ἀθηνᾶ, συντρίμμια ὁλοῦθε σπάει,
τῶν κομματιῶν ἀναμεσὶς ὁ μέλας ὄφις πάει.
Κόρη γδυμνὴ τόνε φιλεῖ, στὰ χέρια τόνε παίρνει,
πατόκορφα τυλίγει την καί, σφυριχτά, τῆς κρένει:
«Μάννα τελεσσιδώτειρα κι’ ἄνασσα ὀλεθροπλάστρα,
κάποτε θὰ κρημνίσωμε καὶ τ’ οὐρανοῦ τὰ κάστρα».
Τῆς πόρνης Γνώσεως ἒν ὑγιός, ὁ γεννηθεὶς στὰ ἔρμα,
σὰν δέχθη, μὲς στὰ σκέλια της, δρακόντου μαῦρο σπέρμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου