Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

Νόμος γραφτὸς


ριβ΄

Νόμος γραφτὸς

Χρείαν δὲν ἔχει ὁ ἄνθρωπος τοῦ νόμου τοῦ γραμμένου,
σὰν βουρκοτόπι βρωμεροῦ καὶ τρισαποσταμένου.
Κίτρινη λάσπη, καλαμιὲς κι ὀφίδια ὅλον φαρμάκι,
δίκιον δὲν καθρεφτίζεται μὲς στὸ θολὸ νεράκι.
Δίκιον δὲν καθρεφτίζεται, καρδιὲς δὲν ξεδιψοῦσιν,
κρίματα δὲν ξεπλένονται κείνων ὁποὺ θὰ πιοῦσιν.
Κολλᾶ ὁ λαὸς στὶς ὄχθες του, βουλιάζει, τυραγνιέται,
βδέλλες ῥουφοῦν τὸ γαῖμα του κι ἀνήμπορος κυλιέται.
Μὰ οἱ χαραμίτες ἄρχοντες στὴ λάσπην δὲν κολλοῦσιν,
μαρκάρουν ξέρες καὶ πατοῦν καὶ πόρους καὶ περνοῦσιν.
Γενιὰν ἀνθρώπων ἄριστων νόμος γραφτὸς δὲν σώνει,
στὸν βράχον στέκ’ ἡ ἀρετή, στοῦ ἕλους τὴν γῆ βαλτώνει.