Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Εἰς τὴν τῶν δικαίων μάχην

ρπστ΄

Μᾶς κύκλωσ’ ἱππικό, * πεζούρα μόνο ἐμεῖς,
κι’ οἱ ἀρχόντοι μας ἱππεῖς * πῆγαν μὲ τὸν ἐχθρό.
Τὰ βέλη τοὺς βαστοῦν * πρὸς τὸ παρὸν μακριά,
τὰ βέλη θὰ σωθοῦν, * κάθε παρίππευσις
μᾶς ζώνει πειὸ σφιχτὰ * κι’ ἀρηώνουν οἱ ζυγοὶ
κι’ οἱ τάξεις λαγαρὲς * ἀπὸ τὰ βέλη των. 
Γλήγορα ἢ ἀργὰ * κατάφραχτοι, σωρός,
θὰ πέσουν μέσα μας * κι’ ὅλοι θὰ θεριστοῦν,
στὸν τόπο του ὁ καθεῖς, * πρεπὰ τῆς ἀντρειᾶς,
κι’ εἰς τὸν καιρὸ θ’ ἀχοῦν * κι’ εἰς τὸν καιρὸ θ’ ἀχοῦν.
Ἀμή ’ναι κι’ ἄλλη ὁδός. *  Τοῦ ὁπλίτου τ’ ἄρματα
ν’ ἀλλάξωμεν εὐθὺς * καὶ πελταστὲς γοργοὶ
σ’ ἵππους βαρύφορτους * πρῶτοι νὰ πέσωμε
καί, ἅμιπποι ἀλαφροί, * νὰ τοὺς πλευρίσωμε
κι’ ἢ ν’ ἀποθάνωμε * ἢ νὰ νικήσωμε. 
Σὰν ζώνῃ τ’ ἄδικον * μὴ σοῦ παγώνῃ ὁ νοῦς,
κερί, μὴ στυλωθῇς, * τὴν μάχην ἄλλαζε
κι’ ἢ πρῶτος νὰ χτυπᾷς * ἢ σκόρπα, μὴ σταθῇς…
πανοῦργο ἀργάζεται * μὰ δὲν φαντάζεται.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου