Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Ἕωθεν

ρπγ΄

Φῶς αὐγινὸ * γυμνό· καὶ τὸ κορμί της
τὸ ἐνήδονο, * λουσμένο στῶν ὀνείρων
τὴν ἀμφιλύκη, * πατεῖ τὸ δρακοσπήληο.  
Τὸ δρακόφιδο, * βαθιὰ στὴν κοιμηθιά του,
ξυπνᾷ, σαλεύει * κι’ αὐξαίνει καὶ σκληραίνει.



2 σχόλια:


  1. Πάει καιρός που έρχομαι,
    και σχόλια δεν αφήνω,
    χαίρομαι που σε εύρηκα,
    και "εύγε" πολλά σου δίνω.

    Δύ-στιχος

    ΑπάντησηΔιαγραφή