Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

Τὸ σονέττο τοῦ Βολκὼφ


Τὸ σονέττο το Βολκφ

ρλϚ΄

Τσακάλια καὶ λεποδες κι’ γριοσκύλοι
κι’ ὕαινες παρδαλς κα γέλη λύκοι,
σ’ ἀρχαίους καιρος παλεαν γι τν νίκη,
τίνος πλειὸ ρχοντικ λαλον τ’ χείλη.

Τσακάλια καὶ λεποδες πς βελάζαν!
Κιστεα πνιχτογαυγίζαν ο γριοσκύλοι!
Κις γροικηθκαν ο αινες… εζίλι!
Καὶ ο λύκοι … τί μακρόσυρτα π’ ορλιάζαν!

μ’ ληόντας τις, παρέκει, γλαρωμένος,
πολλὰ π’ τ σκυλολόϊν πο νωχλήθη
πριχοῦ ποκοιμηθ, παξ, βρουχήθη.

«Σωπᾶτε, δέρφια, ληόντας! Μὴ λυχττε,
κιμτε, στν μονιά του κάθε γένος,
κιγάλι, σν γατολες ν παττε».